Over
Carmen - Petra
Mijn eerste voetstappen die ik op aarde zette voelde als voetstappen op de maan. Kijkend van grote afstand naar de aarde nieuwsgierig wat er daar op die blauwe planeet uitgespookt werd. Ik maakte geen deel uit van wat daar gebeurde. Voor mijn gevoel heb ik namelijk van de bijna 49 jaar dat ik leef ruim 27 jaar op de maan gewoond en gekeken naar de aarde. Ik ervaarde geen binding met het leven daar. Ik voelde me buitenaards, vormloos. Vergeestelijkt, onpersoonlijk en zonder een eigen ik.
Ik voelde me geen mens. Het spiegelbeeld op aarde van mijn lichaam wat zich op de maan bevond wandelde tussen de mensen op aarde als een schim, als een dode geest waarin iedereen die ik tegenkwam zijn blauwdruk achterliet. Die blauwdrukken lieten me even kort menselijk voelen in de ontmoeting met de ander maar maakten me tegelijkertijd verward kwetsbaar en kneedbaar omdat ik mezelf in de ander verloor. Ik werd verplaatst van de ene persoon in de andere in elke nieuwe ontmoeting.
Zo kwam het dat ik in die jaren mezelf verschillende andere namen heb gegeven zoekend naar identiteit voordat ik de eerste naam die mijn moeder mij had gegeven, Carmen, en als tweede de naam die mijn vader me gaf, Petra, aannam.
Ik voelde me 25 jaar lang een collectieve verzameling van andere mensen. Wie ikzelf was daar kon ik niet bij. Mijn ik zat als buitenaards wezen op de maan.
Als weerspiegeling was ik hier een dode geest op aarde en hield me intensief bezig met de weg naar verlichting via kosmische bovenmenselijke leringen van de esoterische spirituele wereld.
Waarneer je verlicht raakt in die wereld voelt dat als permanent buitenaards op de maan belanden. Je bouwt daar dan een afstandelijk en gevoelsmatig veilig hutje omdat je eigenlijk niet meer onder de gewone mensen kunt en wilt leven.
Dat hutje op de maan wordt uiteindelijk dan nog het enige veilige fort. Om op aarde de deur uit te kunnen en onder de mensen te begeven is bijna onmogelijk. De enige die je veilig uit dat hutje kan begeleiden naar buiten is de man die afdaalde naar de aarde als mens maar tegelijk goddelijk bleef. Hij stierf hier na 33 jaar op aarde en stond drie dagen later op uit de dood waarna Hij terug ging naar huis, naar Zijn vader. Deze man heet Jezus Christus. Hij is de redder en verlosser van mijn dode geest op de weg van de waarheid en het leven. Hij kan dit voor iedereen zijn ook de jouwe.. Hij wil niets liever vanuit Zijn oneindige liefde voor jou. Daarvoor is Hij gestorven.
Maak jouw eigen website met JouwWeb